فرصت کوتاه بود و سفر جانکاه بود
اما یگانه بود و هیچ کم نداشت.
یکشنبه برگشتم. سه هفته با سرعت نور گذشت. باز هم خانواده - دوستان رو به خدا و خودم رو به دست تقدیر سپردم و برگشتم. هنوزگریه های مادرم تو گوشمه. هنوز صورت زیبای همه جلوی چشمامه.
خیلی تند گذشت و خیلی خسته شدم.سخت مریض شده ام. اما پر از انرژی دیدارشون هستم. اینبار یه جوری دیگه به همه چی نگاه کردم. همه چی همونجور بود. اما من خیلی عوض شده ام.
میدونم که بلاگ اسپات فیلتر شده ولی می دونم که الان همه تو ایران از VPN دارن استفاده می کنند و مشکل فیلتر ندارن. تکنولوژی غوغا میکنه! مرسی تکنولوژی!
پ. ن : مریم و دختر گلش خوبند. ممنون از پیامهای پر از محبتتون.
maryam
نانا
کیت